Ο πιο καλός … ο διευθυντής … (δεν) ήταν αυτός στην τάξη

//Ο πιο καλός … ο διευθυντής … (δεν) ήταν αυτός στην τάξη

Ο πιο καλός … ο διευθυντής … (δεν) ήταν αυτός στην τάξη

Φωτογραφία: Pixabay  |  Διάβασμα 4’

 

Μια ένδειξη για το πόσο ‘πίσω’ είναι μια επιχείρηση σε σχέση με τις επιταγές του σύγχρονου management, είναι ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η επιλογή-προαγωγή των προϊσταμένων και των διευθυντών. Το πλέον σύνηθες είναι να προάγεται ο καλύτερος υπάλληλος. Με βάση όμως την αξιολόγησή του και την αποτελεσματικότητά του στα καθήκοντα της παλιάς του θέσης.

Αυτό είναι μεγάλο λάθος!

Είναι λάθος γιατί, το να ξέρει κάποιος να κάνει καλά μια δουλειά, τη δουλειά του, δεν διασφαλίζει ότι θα είναι και καλός προϊστάμενος ή διευθυντής. Άλλες είναι οι προσδοκίες από έναν manager και άλλες οι ικανότητες που απαιτούνται.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που οι εταιρείες παίρνουν τον καλύτερο πωλητή τους και τον κάνουν διευθυντή πωλήσεων. Και μετά αυτός συνεχίζει να ασχολείται με τις πωλήσεις, όπως έκανε τόσα χρόνια. Γιατί αυτό ξέρει να κάνει ο άνθρωπος. Και προσπαθεί να κάνει όλους τους πωλητές να δουλεύουν σύμφωνα με το δικό του τρόπο. Γιατί, αφού δεν ξέρει, αυτό καταλαβαίνει ο άνθρωπος ότι είναι management! ‘Αφού εγώ πήρα την προαγωγή, ο δικός μου τρόπος είναι ο καλύτερος. Άρα, όλοι να δουλεύουν με το δικό μου τρόπο!…’ (Διαβάστε εδώ ένα σχετικό άρθρο.)

Οι συνέπειες, μερικές φορές, μπορεί να είναι εξαιρετικά επικίνδυνες. Όταν κάποια στιγμή φαίνεται η ανεπάρκεια, ο γενικός διευθυντής ρίχνει το φταίξιμο στο νέο διευθυντή, ο διευθυντής ρίχνει το φταίξιμο στους πωλητές και οι πωλητές στο διευθυντή. Το τελικό αποτέλεσμα είναι να χαλάσουν οι σχέσεις μεταξύ των στελεχών του τμήματος, να πέσει στα τάρταρα το ηθικό, να απολυθεί ο διευθυντής για να βρεθεί κάποιος καλύτερος, να χαθεί ένας πολύ καλός πωλητής (γιατί αυτό έπρεπε να είναι ο άνθρωπος) και ο νέος διευθυντής να αντιμετωπίζεται με καχυποψία απ’ όλους. Τόμπολα!

Γιατί όμως πολλές, ακόμη και μεγάλες, ακόμη και πολυεθνικές επιχειρήσεις, προάγουν ή προσλαμβάνουν έτσι τους managers;

  • Δεν ξέρουν τι σημαίνει management ή ποιες ικανότητες απαιτούνται. Αυτά που ξέρει (έστω από τα βιβλία) ένας πρωτοετής φοιτητής διοίκησης επιχειρήσεων. Ότι δηλαδή ο manager έχει την ευθύνη να οργανώνει, να σχεδιάζει, να παρακινεί, να ‘δένει’ το τμήμα, να επιβραβεύει, να επιπλήττει, να βοηθά την ομάδα του να υλοποιεί. Όχι να υλοποιεί ο ίδιος.
  • Αν και γνωρίζουν και καταλαβαίνουν τι απαιτείται από τον manager, φοβούνται τις αντιδράσεις του ‘καλύτερου υπαλλήλου’ και τη δημιουργία κακού κλίματος στο τμήμα.
  • Δεν θέλουν να προάγουν ένα στέλεχος που θα εξελιχθεί σε καλό manager, γιατί φοβούνται τον άμεσο ή μελλοντικό ανταγωνισμό και σύγκριση. Είτε είναι top managers, είτε είναι οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες/επιχειρηματίες, είναι τέτοιο το μέγεθος του συμπλέγματος ορισμένων, που προτιμούν να χάνουν χρήματα ή ευκαιρίες για ανάπτυξη της επιχείρησής τους, παρά να ‘απειλούνται’ από τις ικανότητες του ‘νέου’.

Τι πρέπει να κάνετε λοιπόν για να αποφύγετε την κακή αυτή πρακτική;

  • Κατ’ αρχάς, αποφασίστε ΑΝ θέλετε να την αποφύγετε. Αν για κάποιον είναι σημαντικότερο να προάγει την ερωμένη του από το να δουλεύει το σύστημα καλύτερα, εγώ πάω πάσο. Αλλά να το κάνει συνειδητά, καταλαβαίνοντας τι κερδίζει (εύκολο και μετρήσιμο…) και τι χάνει.
  • Φροντίστε να βάλετε από πριν ‘τους κανόνες του παιχνιδιού’. Ότι δηλαδή, όταν γίνονται προαγωγές ή προσλήψεις για θέσεις προϊσταμένων ή διευθυντών, τα κριτήρια θα είναι σχετικά με τις απαιτήσεις της θέσης και δεν θα είναι (μόνο) η αποτελεσματικότητα ενός εργαζόμενου στην παλιά του θέση. Και να ξέρουν όλοι αυτά τα κριτήρια.
  • Προάγετε ή προσλάβετε ένα στέλεχος, ακόμη και αν δεν έχει ικανότητες management. Αυτό που πρέπει κύρια να σας ενδιαφέρει είναι να έχει τη φιλοσοφία, τα βασικά στοιχεία της προσωπικότητας και τη θέληση να αναπτύξει τις ικανότητες που απαιτούνται.
  • Διαφάνεια, προετοιμασία και οργάνωση. Δημιουργείστε περιγραφές θέσης (job descriptions) για τους διευθυντές και τους προϊσταμένους. Όπου θα φαίνεται σαφώς ποια είναι τα καθήκοντα, οι προσδοκίες και οι απαιτούμενες ικανότητες.  (Να μην αναφέρω τώρα σε πόσες επιχειρήσεις έχω δει να υπάρχουν job descriptions…)

Αν είστε διευθύνων σύμβουλος ή διευθυντής και εκνευριστήκατε διαβάζοντας τα παραπάνω … δεν φταίω εγώ. Και ελπίζω να καταλαβαίνετε ότι δεν φταίει ούτε ο υφιστάμενός σας.

Μήπως ήρθε η ώρα να διορθώσετε κάποια πράγματα;

Ότι μπορείτε, μπορείτε.

Θέλετε;

 

(Why don’t you do right? )

 

Print Friendly, PDF & Email
2018-10-07T13:35:19+00:00 07/10/2018|Tags: |

Αφήστε ένα σχόλιο