Φωτογραφία: Pixabay  |  Διάβασμα 4’

 

Μην τους βάλεις αυτούς τους δυό στην ίδια ομάδα, θα σφαχτούν!’ με συμβούλευσε ο διευθυντής μιας εταιρείας που συνεργαζόμουν.

Αν δυο συνάδελφοι δεν συμπαθούν ο ένας τον άλλο, δε με νοιάζει αν δεν βγουν ποτέ τους για καφέ. Για τη δουλειά όμως και για την εταιρεία, είναι υποχρεωμένοι να συνεργάζονται.

Και αυτό πρέπει να το ξέρουν, να το κατανοούν και να το αποδέχονται όλοι οι εργαζόμενοι.

Είναι συνήθης πρακτική σε πολλές επιχειρήσεις να προσπαθείτε να κρατάτε ‘μακριά κι αγαπημένα’ όσους εργαζόμενους έχουν μεταξύ τους διαφορετικές απόψεις, φιλοσοφίες ή χαρακτήρες. Αποφεύγετε να τους βάλετε να συνεργαστούν γιατί εκτιμάτε ότι κάτι τέτοιο είναι ανούσιο και θα δημιουργήσει προβλήματα.

Μερικά επιχειρήματα που – κακώς – θεωρείτε ότι συνηγορούν υπέρ αυτού είναι τα εξής:

Δεν είναι συμβατοί μεταξύ τους και δεν θα συνεργαστούν αρμονικά.

Δεν θα συνεργαστούν και δεν θα βγει αποτέλεσμα.

Θα χαλάσει το κλίμα στην ομάδα, το τμήμα, την εταιρεία.

Μετά, πρέπει ‘να βγάλω εγώ τα κάστανα από τη φωτιά’.

Τα παραπάνω δείχνουν βραχυπρόθεσμη θεώρηση του θέματος: ‘καλά, ας το κάνουμε έτσι τώρα για να τελειώνουμε και αύριο βλέπουμε’. Δείχνουν έλλειψη πλαισίων και κανόνων συνεργασίας και ομαδικού πνεύματος. Δείχνουν, επίσης, ότι επιλέγετε το ‘εύκολο’ και αποφεύγετε το ‘δύσκολο’ – αλλά σωστό. Σε γενικές γραμμές, είτε στρουθοκαμηλίζετε είτε όχι, βοηθάτε στο να διαιωνίζεται μια αρνητική κατάσταση (διαβάστε εδώ).

Μερικοί από τους παράγοντες που δεν λαμβάνετε υπ’ όψη ή που εκτιμάτε λάθος είναι οι εξής:

Υποβαθμίζετε την κουλτούρα της συνεργασίας μεταξύ εργαζομένων και τμημάτων και ενισχύετε τον ατομικισμό.

Αν επιτρέπετε σε κάποιους να μην συνεργάζονται μεταξύ τους, δείχνετε και στους υπόλοιπους ότι κάτι τέτοιο είναι αποδεκτό.

Συνεισφέρετε στο να δημιουργούνται κλίκες και φατρίες.

Χάνετε την καινοτομία και την παραγωγή ιδεών από τις δημιουργικές διαφωνίες και συγκρούσεις.

Θα έχετε ξανά, το ίδιο πρόβλημα, σύντομα.

Έχει μεγάλη αξία η διαφορετικότητα, η ετερογένεια, η ποικιλία θέσεων και απόψεων. Και αυτό έχει αποδειχθεί σε πολλές έρευνες και μελέτες. Το γεγονός δε ότι οι εργαζόμενοι μπορεί να αισθάνονται λιγότερο άνετα ή βολικά σε τέτοιες συνθήκες, συνεισφέρει τελικά στο να έχουν καλύτερη απόδοση στη δουλειά τους και να βγαίνουν καλύτερα αποτελέσματα για την ομάδα, το τμήμα, την εταιρεία. (Διαβάστε περισσότερα εδώ.)

Έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία να φερόμαστε επαγγελματικά και με σεβασμό σε ένα συνάδελφο ή συνεργάτη μας. Έστω κι αν δεν τον συμπαθούμε σε προσωπικό επίπεδο, πρέπει να είμαστε ανοικτοί για να ακούμε τις θέσεις του και δεκτικοί για να υιοθετήσουμε κάτι σωστό που θα προτείνει.

Υπεύθυνοι για τη δημιουργία τέτοιου πνεύματος και κλίματος, είστε εσείς: οι προϊστάμενοι, οι διευθυντές, οι επιχειρηματίες.

Ένα πλαίσιο προσέγγισης του θέματος είναι το παρακάτω:
  1. Ενημερώνετε-εκπαιδεύετε όλους για την αξία της συνεργασίας.
  2. Διευκρινίζετε ότι διαφωνία και σύγκρουση δεν σημαίνει τσακωμός, σημαίνει επιχειρηματολογία για τις θέσεις που υποστηρίζει ο καθένας και άρα επιλογή της καλύτερης εναλλακτικής.
  3. Διαβεβαιώνετε ότι η αποδοχή της άποψης του άλλου δεν αποτελεί ‘προσωπική ήττα’ ή ‘επαγγελματική ανεπάρκεια’.
  4. Επικεντρώνεστε πάντα και υπενθυμίζετε σε όλους το στόχο και τον κοινό σκοπό.
  5. Υποδεικνύετε ότι υπερτερεί το καλό της επιχείρησης και όχι το καλό του ατόμου.
  6. Απαιτείτε συνεργασία από όλους με όλους, σε κάθε επίπεδο και ξεκαθαρίζετε ότι δεν θα αποδεχθείτε μη συνεργασία.
  7. Δίνετε πρώτοι εσείς το καλό παράδειγμα.

Παρατηρήστε τον τρόπο που λειτουργούν οι αθλητικές ομάδες. Εκεί που συχνά υπάρχουν ‘παίκτες-βεντέτες’ με ισχυρές προσωπικότητες και διαφορετικούς χαρακτήρες. Αν γίνεται σωστό management, τελικά συνεργάζονται μεταξύ τους, προς όφελος της ομάδας.

Εκτός από την παραπάνω μεθοδολογία, με ποιους τρόπους το επιτυγχάνουν αυτό πρακτικά; Μερικές φορές με πολύ απλά – αλλά αποτελεσματικά – πράγματα: κοινά γεύματα για όλη την ομάδα, απομόνωση της ομάδας πριν από τον αγώνα, ομαδικές συνήθειες και ‘τελετουργίες’ που περιλαμβάνουν άγγιγμα και σωματική επαφή (‘ζντό’, αγκαλιές, πανηγυρισμοί).

Κάντε κι εσείς τα ίδια ή παρόμοια στη δική σας ομάδα.

Δεν σας έχει κάνει εντύπωση που ακόμη και οι πιο … βραδύγλωσσοι, αμόρφωτοι ή νέοι αθλητές, την ίδια ατάκα πιπιλάνε;

Η ομάδα είναι πάνω από τα άτομα!

Υ.Γ. 1: Τελικά, ποιος θα ωφεληθεί αν κάποιος νιώσει ότι ‘τη σκαπουλάρει’;

Υ.Γ. 2: Μη δικαιολογείτε πάντα τις επιλογές σας και μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας ότι θα χάσετε χρόνο και ενέργεια. Είναι κλασσικό λάθος στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων: άλλο Επείγον, άλλο Σημαντικό.

 

(Άντε, πάμε, Let’s Work Together .)

 

Print Friendly, PDF & Email